Vandaag waren Beryl en ik bij de officiële opening van de grondreinigingsinstallatie op Schiphol. Annemarie en Katelijne werden terecht genoemd als de vasthoudende projecteigenaren achter deze bijzondere installatie. Annemarie vergeleek het project met de drooglegging van Haarlemmermeer. Ook daarvan werd ooit gezegd dat het onmogelijk was. Toch lukte het dankzij lef en pioniersgeest. Dezelfde mentaliteit zien we hier terug: een bestaande techniek is op een vernieuwde manier toegepast. Om wat niet mogelijk leek, toch mogelijk te maken. En te doen wat nog niet eerder is gedaan.
Nederland telt slechts twee installaties die met Pfas verontreinigde grond reinigen. Op Schiphol is pfas in de bodem terecht gekomen door het gebruik van destijds voorgeschreven blusschuim. Schiphol wilde de grond op eigen terrein reinigen zodat deze daarna ook weer daar kan worden hergebruikt. Dat is circulair én voorkomt enorm veel vervoerbewegingen. Onder toeziend oog van Henk, Pfas-portefeuillehouder van de dorpsraad Badhoevedorp werden er onderzoeken gedaan en werd de installatie verder ontwikkeld.
We kregen uitleg over de vloeistofdichte vloer en over de vervuilde grond die met sprinklers nat gehouden wordt zodat er niets verwaait. Ook de operatie van de installatie is geheel emissieloos. De vervuilde, zwarte grond gaat de installatie in en komt er schoon en lichtgekleurd weer uit. 80% kan direct worden hergebruikt. Het restmateriaal wordt op 2.000 graden verbrandt zodat de pfas wordt vernietigd. Nu wordt onderzocht of het materiaal dat overblijft kan worden gebruikt om bakstenen van te maken. Ik was onder de indruk van het proces maar zeker ook van de vasthoudendheid van de betrokken dames.
